ESE: Martuar me Vdekjen.

Degjoheshin zhurmat e shpejta,te shpeshta.Ishte qetesi por zhurma cunguese e kepuceve te zeza prishte ate harmoni te zeze.Dhe ja tek shfaqet atje,nje djalosh , i veshur me smoking te zi. Nje brun I theksuar,me vetullat e zeza dhe syte e zinj qe perpijne cdo gje qe sheh.
Dukej sikur vinte nga larg.Zhurma e hapave te tij sa vinte e shtohej.Ai,i nervozuar tashme sheh oren e zeze ne doren e tij te majte qe ecen me dyfishin e shpejtesise.Gjithcka qartesohej dhe ai del ne ate dritezen e zbehte te sallonit gjigand e te heshtur. Greji nuk kish ardhur ende.Gjithcka i dukej bukur. Salloni,erresira,Ai.
Dhe ja tek duket nga fundi i sallonit nje cep i fustanit te bardhe me lule te medha ngjyre pjepri. Ishte Greji. Ajo ecen ngadale,e lumtur,e qeshur. I afrohet pa frike,si te ish dikush qe e njihte prej kohesh.Ata te dy jetuan perjetesisht te lumtur.

Ai, vdekja, e kap butesisht dhe me krahet e tij te forte e mbeshtjelle ate te teren. Ishte nje ndjenje e cilter,clirimi per te.
Dhe ashtu papritur,salloni i erret mbeti bosh...  -Anonim
Share:

0 comments:

Post a Comment

ORION DIDO - ALDO KACORRI
provimetematures@gmail.com
Powered by Blogger.

Popular Posts